Już wiemy, że nie należy. Ale powinno się. Mimo wszystko będziemy nadal praktykować. Z nauki rosyjskiego na kochanym i ostatnim peronie 4, a właściwie na końcu końców jego, wyszły dnia następnego oceny: niedostateczny oraz dopuszczający minus. SŁIIIIIIIIIIIIIIIT. Pozdrowienia specjalne dla Panów SOKistów, którzy dbali o nasze dupcie, coby się nie przeziębić na kocyku i poduszeczkach oraz o nasze oczka, coby nie oślepnąć, o godzinie 20:20. No i jeszcze jedno – tak, proszę Panów, my mamy 18 lat. Na koniec pozdrowienia prospecjalne dla naszego Kochanego drivera, który jest wstanie być wszędzie i o każdej porze – Ren (przedstawiać chyba nie trzeba ^^):
Znanej bliżej po prostu jako “smutny pomidorek” z zielonego jeepa (tak Kochanie, pożyczę Ci jutro każdą sumkę bezterminowo). Wspominanie o niej pociąga kolejne pozdrowienia – dla Panów policjantów – (nie)podjęte zostaną odpowiednie środki w celu dbałości o samochodzik, joł.
Taka sobie krótka historyjka obrazów pędzących i statycznych. Sponsoruje hot-dog z Orlenu, Fresz, Kebabowe chipsiki ihihihihi <with onion>, Ciarowy Kiciuś Gadu-Gadacz, brudna stopa Kamy oraz moje skarpeteczki w słit różowe kwiatuszki! ;d
Thanks for attention ^^ Nie mam więcej pytań.
1 Odpowiedź do “9 Peronowe powroty”